Maandelijks archief: januari 2014

Heimwee naar Lissabon!

Een  voor hem vreemde vrouw loopt naar een man toe in de stromende regen en
schrijft een reeks getallen op zijn voorhoofd. Op het moment dat ik in het boek ‘Nachttrein naar Lissabon’ deze zin las, begon er in mij iets te borrelen. Ik voelde een verlangen om zoiets ook mee te maken,  iemand te ontmoeten die iets totaal onverwachts doet.  Een vreemdeling  die op het moment dat ie dat onverwachte doet, zich plotseling aandient in mijn leven als een boodschapper, als iemand die me een bericht komt brengen.  Terwijl ik erover nadenk komen er twee gedachten in mij op. Heb ik ooit zoiets  meegemaakt? En ben ik zelf wel eens zo iemand voor een ander mens geweest?

Getagged , ,

Okay, nog een onmogelijk verhaal!

“Een man zocht onderdak bij een oude pastoor die een geliefde inwoner was van de stad. De man bleek een journalist te zijn die nogal kritiek had geleverd op het bestuur van de stad en op de grote invloedrijke Kerk die er ook was. Daarvoor was hij in staat van beschuldiging gesteld. De pastoor nam hem op in zijn huis.
Binnen een dag stond het stadsbestuur en de priester van de invloedrijke kerk bij de oude pastoor voor de deur. De journalist moest worden berecht dus de pastoor moest de man overleveren aan de autoriteiten. “Dat gaat niet’ zei de pastoor. “Maar hij brengt met zijn mening de hele bevolking van de stad in de war!”zei de priester. “Toch gaat het niet” zei de pastoor. “Deze man heeft geen misdaad begaan, dus ik kan hem niet uitleveren. En als jullie hem met geweld uit mijn huis halen ga ik mee en zorg ik dat dat bekend wordt in de hele stad.
Het bestuur en de priester wilden niet teveel ophef in de stad en ze gingen onverrichter zake terug naar huis. ze beraadslaagden de hele nacht en toen kwam de priester op het idee om een tekst uit het heilige boek te nemen om de pastoor te overtuigen, dat kende de pastoor immers ook. Zo gezegd zo gedaan. Bestuur en priester gingen opnieuw naar het huis van de pastoor.
“Het Heilige boek zegt ons dat we de autoriteiten van ons land moeten gehoorzamen” zei de priester terwijl hij de pastoor triomfantelijk aankeek.
“Het heilige boek zegt ook dat we moeten zorgen voor mensen die vervolgd worden en lijden.’ gaf de oude pastoor als antwoord.
De priester en het bestuur verlieten briesend het huis van de oude pastoor. Ze besloten nu tot groter geschut. Ze baden en baden dat de grote God zijn stem luid en duidelijk zou verheffen tegen de oude pastoor opdat recht zou geschieden.
In antwoord op het gebed kleurde de lucht boven de stad donker en klonk er een stem boven het huis van de oude pastoor. God zelf sprak: “Je moet de journalist uitleveren aan de autoriteiten opdat recht kan geschieden!”
De oude pastoor boog zijn hoofd. Hij dacht even na en zei toen tegen God. ‘God, als ik dat zou doen, dan zou ik Uw eigen karakter tegenspreken. Als U wilt dat ik trouw blijf aan U dan rest mij niets anders dan Uw wens niet te vervullen. Want U heeft mij geleerd om vanuit de liefde te leven. Deze man heeft geen misdaad gepleegd. Hij is mijn gast. Hij blijft bij mij. ”
Na deze woorden richtte God zich tot bestuur en priester en sprak: “Als Ik hem niet kan overtuigen, kunnen jullie het ook niet. laat de oude pastoor en zijn gast met rust!” Daarna trok God zich glimlachend terug en kleurde de lucht van de stad weer normaal.

(vrij vertaald uit het boekje ‘The Orthodox heretic’ van Peter Rollins)

Getagged , , , ,

The orthodox heretic and other impossible tales!

…De zzp-er en de priester trokken een eind samen op. De zzp-er vertelde dat hij een druk werkend leven had en dat het in de samenleving voor hem niet altijd makkelijk was om eerlijk te handelen. Maar dat hij zoveel mogelijk naar de diensten in zijn kerk ging en ook heel regelmatig naar de kring waar hij deel vanuit maakte. Zo probeerde hij op zijn manier iets goeds te doen.
Op dat moment realiseerde de priester zich waarom hij misschien wel die hele vreemde gave had gekregen. De priester had namelijk in de beginperiode van zijn ambt ontdekt dat iedereen voor wie hij een gebed uitsprak, zijn geloof verloor. Daardoor was de priester gestopt met voor mensen te bidden. Maar nu wist hij plotseling waarom hij die vreemde gave had ontvangen van God. Hij bood de zzp-er aan om voor hem te bidden. Deze maakte daar graag gebruik van. Op het moment dat de priester het gebed uitsprak besefte de zzp-er dat hij helemaal niets meer geloofde. Hij bedankte de priester voor zijn hulp en ging opgelucht naar huis.

ALs je wilt weten hoe het verhaal eindigt zul je echt het boekje moeten lezen. Zelf lees ik al enkele avonden aangenaam verrast dit leuke boekje van Peter Rollins. De verhalen hebben vaak een onverwachte wending en confronteren mij. Ze helpen mij om waarheid te zoeken in de vaak zo gecompliceerde maatschappij waar ik in leef. De verhaaltjes hebben vaak een ondertoon van humor, zijn kort en Peter Rollins schrijft bij ieder verhaal een korte beschouwing. Een aanrader voor iedereen die uit een vertrouwde christelijke comfortzone wil komen.

20140125-110257.jpg

Getagged , , ,

De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween!

Zeer vermakelijk. Leuk. Origineel en maakt me nieuwsgierig naar de Fin. Las onderstaande recencie in Trouw cultuur en ik heb er weinig aan toe te voegen. Waarom iets overnieuw schrijven als iemand anders het al goed heeft gedaan?!
uit: Trouw Cultuur

20140123-133120.jpg

Getagged ,

Op jullie levens bouwen wij de onze!

” Mijn moeder heeft een rok voor mij gehaakt.” Twee stralende ogen kijken me aan. Een collega is enthousiast aan het vertellen over haar oude moeder die voor haar aan het haken is omdat haar dochter 50 jaar is geworden. Nog dezelfde avond vertelt een vriend over ‘the legendsball’ een event georganiseerd door Ophra Winfrey voor de levende legendes! De zangers, zangeressen, acteurs en actrices die grootse dingen hebben gedaan. Ik kijk nieuwsgierig naar het filmpje dat hij even later aan ons mailt.
Wow! De hedendaagse artiesten lezen samen een gedicht voor en lezen 1 voor 1 de namen voor van deze legendes! Iedereen is in tranen en ook ik, sentimenteel mens als ik ben, hou het niet droog. Er gebeurt daar iets, iets spiritueels, iets menselijks en geestelijk tegelijk. Alsof de hedendaagse artiesten beseffen; jullie zijn de mensen die ons voor gegaan zijn en die de weg vrij hebben gemaakt tot wat wij nu kunnen doen! Ze toonden hun respect en dankbaarheid! En de legendes? Zij ontvingen de hulde en namen hun posities in! De posities van de ouden, de wijzen, het leven waar wij op verder bouwen. Ik vond het mooi!
Ik dacht aan de moeder van mijn collega, die een rok haakt voor haar dochter omdat ze 50 is geworden. En ik dacht aan mijn eigen moeder, die toen ik ging trouwen, me haar spaargeld gaf, zodat ik een mooie trouwjurk kon kopen. Ook een levende legende aan wie ik, soms hortend en stotend, maar altijd vol energie mijn leven heb te danken en wiens dromen ik op mijn eigen manier voortzet!
het bal van de legendes

Bergbeklimmen

Jij bent een rare wandelaar! De eerste 10 minuten loop je alles om je heen te bewonderen. De rest van de 2,5 uur die volgen klaag je steen en been over hoe vaak je moet dalen en klimmen met tussendoor nog een paar oh- en ah- momenten. Egbert Oppenhuizen.

Het is iedere keer weer net zo confronterend als openbarend om feedback te ontvangen van mijn geliefde. Nadat ik op zijn gevatte commentaar iets mompelde of die bergen dan niet gewoon wat lager zouden kunnen zijn, kwam hij op het idee dat het wellicht goed bij mij zou passen als ik in een polderlandschap zou gaan wandelen. Ja maar dat is nou net het landschap dat ik voor een weekje heb verlaten.

Om je even mee te nemen in de context. De quote hierboven is gemaakt terwijl wij in de bergen wandelden van La palma, een vulkaaneiland met een adembenemend landschap. Mijn geliefde en ik vertoefden daar een hele heerlijke week waarin wij ook het begin van 2014 meemaakten. Op 1 januari reden wij naar de hoogste toppen van het eiland, dat leek ons een goede start van het nieuwe jaar. Ik had bedacht dat ik er dan ook een blogje aan zou wijden. De bovenstaande input is, vrees ik, precies hoe ik in elkaar steek.

Ik ben altijd reuze-enthousiast om ergens aan te beginnen. Ik zie de uitdagingen, de creativiteit stroomt en ik zit in een flow. Totdat ik niet meer weet hoe ik verder moet. Dan klaag ik, zucht ik, word ik sacherijnig. Ik word onzeker omdat ik niet zeker weet hoe de afloop zal zijn. Het project zou ook kunnen mislukken. Ik zou kunnen mislukken. Ik heb dan zo mijn medemensen nodig, die ondertussen in het project zijn gaan geloven, die oplossingen zien waar ik ze niet zie.

De feedback van mijn geliefde deed mij beseffen dat ik echt zo in elkaar steek en dat inderdaad ik ook vol goede moed aan 2014 begin met allemaal plannen en goede voornemens. Maar dat ik dus nu ook al weet dat ik mijn medemensen het komende jaar weer hard nodig zal hebben om die plannen ook daadwerkelijk te realiseren! Bij deze dan ook de oproep aan wie dit blogje leest;!mocht je zelf geen plannen en voornemens weten.. Je bent van harte uitgenodigd om te helpen die van mij te realiseren!

Getagged , , ,